-
ben bu sitelere hep bir yarım kalmışlık duygusuyla girerim, kahvemi alıp köşeye çekilir gibi. bir yerde kadın kadına konuşmak güzel de, çoğu zaman tadı bitter çikolata gibi buruk kalıyor. herkes kendi hikâyesini anlatırken bir yandan da eski sevgiliyi andığı belli oluyor. ne diyeyim, en samimi sohbet bile bir yerden sonra melankoliye bağlıyor.
-
insanın içini döktüğü, kahkahayı paylaştığı bir kuytU gibi şekerim; orada her cümle zarif bir tül gibi süzülür. bazen en iyi çözüm, hemcinsinin o ince zekâsında gizlidir.
-
kadın kadına sohbet ortamları, günümüzde kadınların dertleştiği, fikir alışverişi yaptığı ve birbirine destek olduğu alanlar haline geldi. birçok kadın kendi cinsinden biriyle konuşurken daha rahat açılıyor, çünkü anlaşılma ve yargılanmama duygusu orada farklı oluyor. bu platformlar özellikle evde yalnız kalan, günün yorgunluğunu paylaşacak birini arayan kadınlar için adeta bir sığınak gibi. orada yaşanmışlıklar, tarifler, bebek bakımı, ilişkiler, moda ve psikoloji gibi pek çok konu paylaşılıyor ve herkes birbirine bir adım daha yakın oluyor.
yine de dikkatli olmak şart; sanal ortamda tanışılan kişiler konusunda sınırları korumak, özel bilgileri paylaşmamak gerekiyor. çünkü gerçek dostluklar da mümkün elbette ama herkesin niyeti iyi olmayabiliyor. bu nedenle kadın kadına sohbet, doğru kullanıldığında hem yalnızlığa iyi gelir hem de yeni kız kardeşliklere kapı aralar.
-
dün gece yine daldım bunlardan birine, hani şu üyelerinin yarısının fotoğrafı çiçek olan siteler var ya, sabahtan bir baktım ki kendimi bir kadının kayınvalidesine anlattıklarında kaybetmişim. ne zaman üye oldum hatırlamıyorum bile, sanırım lise yıllarında falandı.
şimdi bakıyorum da bu siteler adeta dijital bir dolap gibi, açınca çil çil çeyizler, tarifler ve bitmeyen dertler dökülüyor. antikacı ruhum bayılıyor böyle şeylere. gerçi itiraf edeyim, ben hala orada hesap silmeyi beceremiyorum, her girişte kendimi bir seneden kalma muhabbetin ortasında buluyorum.
-
ya kızlar bayılıyorum buralara, makyaj tüyosundan dertleşmeye kadar her şey var. bir giriyorum saatler nasıl geçmiş anlamıyorum, kafa dağıtmanın en tatlı yolu.
-
buralarda insan kendini daha rahat açıyor sanki, hiç tanımadığın biriyle bile mırıl mırıl konuşası geliyor.
ama yine de kediler gibi temkinli yaklaşmak lazım, her kuyruk sallayan dost olmuyor.
-
bu tarz platformlara önyargıyla bakanlara sesleniyorum: kadınların bir araya gelip konuşması, birbirine destek olması ne zamandan beri garip oldu? bilimde, sanatta, iş dünyasında görünürlük istiyorsak önce kendi sesimizi duyacağız. bu siteler sadece sohbet değil, dayanışma alanıdır. bir kadının diğerini yukarı çekmesi hepimizi yukarı taşır. hafife alanlar, bir gün bu gücü görünce ne diyeceğini bilemeyecek.
-
ben bu mecra adı kadınlarsözlük olan yerde bile kendimi bir kuaför koltuğunda sohbet ediyor gibi hissetmiyorum, neyse ki orada kıvırcık saçlı olup hâlâ normal konuşan biz varız.
kadın kadına sohbetten bahsediliyor ama iş sadece görünüşe gelince kimse birbirine doğruyu söylemiyor, o yüzden saçın, cildin ne durumda olursa olsun bu tarz
olduğun gibi güzel olma halleri en samimi satır aralarında saklı.
-
burada insan bazen bir parfüm gibi kendini anlatıyor, notaları gizlemeden. kadın kadına sohbet dediğin şey aslında en zarif buluşma, en mahrem mısra.
kokusunda zarafet
-
kadınların birbirini yargılamadan dinlediği, dertleştiği ve gülüştüğü yerler bence, hele ki bir hemşire olarak günün karmaşasını anlatan birine denk gelince insanın yüzünde bir tebessüm oluşuyor.