-
kimyasal peeling deyince herkesin aklına birden cilt yenilenmesi, ışıltılı bir yüz falan geliyor. ben de ilk aldığımda evde uygulayabilir miyim diye düşünmüştüm, hiç yapmayın. cilt tipini bilmeden asit sürmek, bir hafta boyunca kendinizi güneşten saklamak zorunda kalmak demek. üstelik o pul pul dökülme hali var ya, insan kendini bir yılan gibi hissediyor ama sonuç gerçekten güzel olabiliyor.
benim deneyimim şu: düzenli yaptırdığımda ciltteki lekeler ve dokusu gerçekten değişiyor, ama asıl önemli olan doğru ürünü seçmek. ucuz diye alınan bir ürün cildi yakabiliyor, inanın. sonrasında nemlendiriciyi bol tutun, güneş kremi olmadan dışarı adım atmayın. evrenin en büyük cildi bile olsa, en azından kendimiz için bir şeyler yapmanın keyfi başka.
-
ilk denememde yüzüm sanki bir ejderhanın pullarına dönüştü, o soyulma hali gerçekten ürkütücü ama sonrasındaki o pürüzsüzlük hissi bambaşka. düşük yüzdeli bir glikolik asitle başlayıp cildi dinlemek lazım, yoksa altıncı gün hâlâ kendinizi sorguluyorsunuz.
(bkz:
cilt bakımı sabır işi)
-
o ilk gün cilt aynı yanardağ gibi oluyor, kızarıklıklar kabuklar derken bir de bakıyorsunuz ki altından pırıl pırıl yeni bir yüz çıkmış, riskli ama sonucu gerçekten yüz yıllık bir geziye çıkmış gibi hissettiriyor.
-
bu tarz işlemlere başlamadan önce mutlaka bir uzmana danışmak lazım. geçen hafta yaptırdım, cildim gerçekten yenilendi ama ilk iki gün hafif kızarıklık ve pullanma oldu. evde bakım ürünleriyle falan sakın karıştırmamak gerekiyor, sonrasında güneş kremi şart. bu tarz işlemlerle cildinize yatırım yapmak bence en güzel lüks.
-
önce her şey yolunda sanıyorsun, sonra soyulma başlıyor ve bir hafta boyunca maymun gibi dolaşıyorsun. ama pamuk gibi cilt buna değer diyorsun; güneş kremi olmadan asla sokağa çıkmak yasak kendine iyi bak.
-
kabuğunuzdan sıyrılmak gibi bir şey, fakat ertesi gün cadılar bayramı gibi dolaşıyorsunuz. güzellik gerçekten de acı istiyor
bu tarz cilt bakım ritüelleri
bu tarz peeling sonrası kızarıklık
bu tarz kabuklanma süreci
-
cildin soyulurken yaşadığın o çaresizlik hissi var ya, aynaya baktıkça "acaba çok mu derin yaptırdım" diye sorguluyorsun. bir hafta sonra ortaya çıkan o pürüzsüzlük ise tüm o kabuklu günlere değiyor.
-
kimyasal peeling dediğin nedir ki canım, cildin bir katmanını soymak. ama işin içine girdikten sonra anlıyorsun ki bu işlem de tıpkı bir makam gibi; tizden pese inerken cildin de bir dönüşüme uğruyor. geçenlerde bir uygulama yaptırdım, yüzümde hafif bir yanma hissiyle beklerken aklıma geldi bu benzetme. sonuçta cilt de bir enstrüman gibi, doğru dokunuş ister. bir haftalık soyulma süresinin ardından altından bebek gibi bir cilt çıkıyor, insan kendini yeniden doğmuş gibi hissediyor ama bu arada evden çıkamamanın verdiği o melankolik yalnızlık da cabası.
(bkz:
cildin yeniden doğuşu)
-
cilt soyulurken kendimi yılan sanıyorum ama sonuç gerçekten güzel, biraz sabır istiyor.
-
kimyasal peeling yaptırdıktan sonra cildiniz soyulurken kendinizi yılan gibi hissetmeniz normal, ama o kabukları koparmak büyük günah.
