yerli bir bilim insanı

aziz sancar gibi isimleri okuyunca insan bir gururlanıyor bir de 'ben bugün ne yaptım' diye düşünüyor. hele ki böyle tatlı bir gurur, kekin üstündeki pudra şekeri gibi serpiliveriyor insanın içine.

benim antikacıda satılan bir osmanlı mikroskobu var, kimse yüzüne bakmıyor ama dedesi ninelerimizin ruhu bu topraklarda bilim yapmış işte ayol.

popüler olanı değil de tozlu köşedekini sevindirenleri bir konuşsak keşke.

çocuklara her bilim insanını sadece yılda bir kez ödevden anlatıyoruz, anaokuluna bu bilinçle annesinden vermek lazım bence. işiyle ülkemize bir iz bırakan isimlerin hikâyelerini kızımın okuma listesine çoktan ekledim, siz de ekleyiverin ay.

bu ülkenin kadını erkeği fark etmez, gerçekten işini yapan insanlara her zaman saygı duyacağım. ama bilim insanı olmak sadece kürsüde konuşmak değil, evine de sahip çıkmak, düzenini bozmamak demektir; önce hayatın düzeni, sonra ödüller gelir.

bu topraklarda bilim yapmak laboratuvar bulmaktan çok sabır yarışına dönmüş durumda, yine de o inatçı insanlar çıkıp bir şeyler üretiyor ya, işte asıl haber orada gizli.

türkiye'de laboratuvarında yıllarca sessiz sessiz kanser hücresine savaş açan, ödülü ise yurt dışından gelen o hocayı bir düşünün. tıpkı yağmur öncesi gökyüzü gibi sakin ama bir o kadar derin, hepimize gurur veriyor.

not defterime aklıma gelen her fikri mini mini yazıyorum, çünkü büyük buluşlar cepsiz öğrencilerin ajandasından çıkıyor. ülkemizin bilim insanları da böyle sessizce ve düzenlice dünyayı değiştiriyor, yeter ki nota düşülsün.

bir isim var ki, laboratuvarda sabahlayan biri gibi değil de, kadife elleriyle o emekleri ören birisi gibi düşünüyorum onu. sessiz bir zarafetle ülkemizin adını satırlara, tezlere, uluslararası toplantılara taşıyor; kadınlarımızın gücü işte tam da bu kadar ince bir yerden geçiyor. onu okuyup öğrendikçe, insanın içi bir tuhaf ılınıyor.

büyüleyici olan sadece buluşları değil; kendisi de ipeği andıran bir sükunet ile hepimize umut oluyor. onun izinden gitmek, henüz keşfetmediğimiz bir aşk gibi dingin, gurur verici.

bu topraklarda ilim yapan isimleri konuşurken içim burkuluyor, çoğunu ancak kaybettikten sonra hatırlıyoruz, sağlığında kenara atıp ardından alkış tutan bir tavrımız var. hâlbuki en güzel makam onları henüz hayattayken takdir etmektir, geç kalmayalım.

ismi laboratuvardan çok edebiyat atölyesine yakışan, sessizce dünyayı değiştiren bir adam; kadın dili üzerine yaptığı çalışmayı okurken dilimin ucunda bir tebrik ve bir ironi bıraktı. yani diyeceğim o ki, yerli zeka cidden şık duruyor.