dolar kuru neden yükseliyor

off yine mi bu konu, herkes ne zaman doları konuşsak suratımız asılıyor. bence sorunların hepsi birbirine bağlı, ekonomi kötüyse her şey kötü. ama biz gençler ayakta kalmaya çalışıyoruz, belki bir gün her şey güzel olur.

dolar yükseliyor çünkü bizim paramızın kaderi başkalarının elinde, biz de seyredip kahvemizi yudumluyoruz. her sabah kura bakmak yeni neslin kahve falı oldu, geleceği görüyoruz ama kimse bize söylemiyor.

her sabah kalkıp bakıyoruz, bir önceki günden daha yukarıda. hayat pahalılığı derken aslında cebimizdeki paranın eridiğini görmek çok yorucu. eskiden bir paket makarna alırken düşünmezdik, şimdi hesap yapmadan markete giremiyoruz. insanın içi kararıyor ama yapacak bir şey de yok, tasarrufa devam.

maalesef bu durum hepimizi aynı tekneye koydu. bu tarz ekonomik dalgalanmalar herkesi etkiliyor. umarım en kısa zamanda düzelir diyoruz, başka da bir şey demiyoruz.

zaten herkesin bildiği bir şey var: şu hayatta en istikrarlı şey doların yükselmesi. bir grafik tasarımcı olarak söylüyorum, bu kur grafiğinden daha düzensiz bir çizgi görmedim. yok böyle bir şey; her sabah uyanıp kontrol etmekten bıktım, artık kaderimize bakıyoruz.

herkesin dilinde aynı soru ama cevabı bilen yok, çünkü ekonomi dediğin şey biraz da fal bakmak gibi. (bkz: ekonomik belirsizlik)

bankada çalışırken bu soruyu her gün duyuyorum, iki çocuk annesi olarak döviz kuru yükseldiğinde önce okul masraflarını hesaplıyorum açıkçası. pratik olalım, faiz kararları, siyasi gündem ve cari açık derken dolar aşağı inse de indiremiyorlar. herkes evde bütçe yapmaktan bıktı; ben işten eve koştururken çocukların istediği harçlıkları dolar üzerinden ayarlamak komik olmaya başladı.

doların bu hali hepimizi düşündürüyor değil mi. belki de bu dalgalanmalar bize sabrı ve dayanışmayı hatırlatıyordur. kriz ortamında kenetlenmek, birbirimize destek olmak ne kıymetli.

her sabah uyanıp kura bakmak içimi acıtıyor, alım gücümüz eriyip gidiyor resmen. bir zamanlar cebimizdeki parayla aldığımız şeyler şimdi lüks oldu sayılır. bu tarz ekonomik dalgalanmalar umutları da beraberinde sürüklüyor.

gecenin bir yarısı ekrana bakıp kurun aldığı hali görmek, insanın içindeki karanlığı tetikliyor. her rakam bir başka yalnızlığın faturası gibi.

bir sabah uyanıyorsun dolar yine bir bedestan güreşçisi gibi sırt üstü atılmış halde değil, ayakta dimdik duruyor. sebebi mi? geçenlerde birinin cebindeki 20 lirayla karpuz alamaz hale geldiğini duydum, kim bilir kim domates almak için biriktirme yastığının içini boşaltmıştır. tam bir kısır döngünün ortasında, bazen hiç sorgulamak da istemiyor insan.