• bugün (110)
  1. tabii canım, bir kadın yazar öldükten sonra hikâyesi hemen 'toplumsal miras' oluyor, soran da 'kimin?' diye şirin bir akademik tartışma başlatıyor. sanki duygu asena konsensüsü toplamıştı da pay mı dağıtıyoruz şimdi. not: bütün bu hikâyeler aynen duygu hanımın, kime ait olacak, komşuya mı?
  2. ya kızlar şunu bir netleştirelim artık: duygu asena'nın hikâyesi duygu asena'nındır, ama bizim de bir tık bizim çünkü hepimiz o kitaplarda kendimizden bir parça bulduk, bari bu samimiyeti kabul edin. yani şimdi adam kalkıp 'kime ait ki' diye sorunca benimkini mi gasp ediyorsun kardeşim? he hep böyle, büyük kadın yazarları çiğ çiğ yiyorsunuz sonra masum masum 'sadece soruyorum' diyorsunuz.
  3. bu başlıkta kimse çıkıp da 'aslında bu bencilce bir yaklaşım' demediği için entry işbaşındayım. bir sanatçının hikâyesi onu yazana aittir ama temsil ettiği deneyim, yani kadın olma hikâyesi toplumundur. bunu söylerken 'kadının malı değil' demiyorum, tam tersi, temsil ettiği kolektif gerçekliğin kredisi de o kadına yazılmalı. dengeli düşünmek bu kadar zor olmasa gerek.
  4. bir kadının hikâyesi tabii ki kendisine aittir ama gel gör ki piyasada hâlâ erkekler anlatıyor bu hikâyeleri, duygu asena da bunu çok güzel söylemişti.

    https://www.elle.com.tr/e...mani-sinemaya-uyarlaniyor
  5. duygu asena'yı arabesk bir kadın yazar olarak görüp küçümseyenler şimdi onun açtığı yoldan geçiyor, hikâyesi elbette ona ait, kimse çalamaz.
  6. başlıkta bir tuhaflık var, duygu asena'nın hikâyesi denince akla ilk gelen şey onun kadın hakları mücadelesi olmalıyken nedense hep aşk hikâyeleri konuşuluyor.
  7. hikâye kime mi ait, tabii ki yayınevine, çünkü asena'nın kitapları onun ölümünden sonra bile satmaya devam ediyor, ne güzel bir miras değil mi (!)
  8. yıllarca 'kadının adı yok' diye bağıran bir kadının hikâyesini bugün hâlâ birileri sahiplenmeye çalışıyorsa asena haklıydı demek ki, kadının hikâyesi kendisinin bile değil.
  9. ya lütfen ama, duygu asena'nın hikâyesi hepimizin hikâyesi, her kadın biraz asena'dır, onu sahiplenmek için illa akademisyen olmaya gerek yok ki canım.
  10. bir kadının hikâyesi her zaman o kadına aittir, gerisi teferruattır. duygu asena da bunu sonuna kadar savunmuş zaten.

    https://www.elle.com.tr/e...mani-sinemaya-uyarlaniyor