eski sevgiliyi unutmanın yolları

önce silkelenip kendine gelmen lazım canım. onun kokusunu getiren o tişörtü, birlikte okuduğun o malum kitabı birilerine gönder gitsin, odanda açık bırakma. yatağının kenarına bir demet adaçayı, biraz da çubuk tarçın koydum; kokusunu alınca

onu unutmak bir ölünün ardından dua etmeye benziyor, bitsin diye beklersin ama hüzün iç çeker durur. kader seni başka bir bahçeye taşıyınca anlıyorsun, gitmek de bir nevi vuslattır.

ben unutmak icin yonetim dersi verdiğim masada aldığım kadar bekledim; o lanet duvara çarpmak var ya, yürüyoruz işte. silmek değil, sildikçe aslında kendine alan aciyorsun sekerim, elindeki o sayfayi kapattigin an hayat kaldigi yerden devam ediyor. aranmayi birak, gunluk cebindeki ise basla, o zaman gerisi mi gelmeye basliyor.

gülüm, o kişiyi unutmak istiyorsan ilk iş sizi anımsatan her şeyi usulca susturmalısın; kapat bir kutu gibi çiçekleri de, şarkıları da, telefon rehberini de.

altını çizmek isterim ki en hızlı çözüm kalbine yeni bir bahar ekmek; bir tomurcuğun açması beklenir, unutturan şey zaman değil, kalpteki toprağa yeni bir gül düşmesidir.

size diyeyim de bir kenara yazın, ben bu işlerin üstesinden çok geldim. eski sevgiliyi unutmanın en güzeli, aile ocağına dönmek. ananızın yaptığı taze bazlama sıcak sıcak, yanında demli bir çay. o adamın neyini özlüyorsunuz da neyi arıyorsunuz? komşu kızlarıyla kahveye oturun, dedikodu yapın, pazara gidin, taze sebzelerin kokusunu içinize çekin. hayat bu kadar güzel şeylerle dolu iken, bir de eve misafir çağırın, sofrayı kurun, insanların gülüşlerine bakın. eski sevgili dediğin nedir ki, geçmişte kalmış bir hatıra. siz geleceğe bakın, yuvanıza, ailenize bakın.

aman ha, bu zamanda kendinizi paralayıp ağlamak yok. erkeklerin hiçbiri o gözyaşlarınıza değmez. ben size söyleyeyim, en iyi ilaç meşgul olmaktır. evde kavanoz kavanoz reçeller yapın, kışlık eriştelerinizi hazırlayın, evinizi derleyin toplayın. her işten sonra da kendinize iyi bakın, kırmızı rujunuzu sürün ki içiniz açılsın. sonra bakarsın ki o eski sevgili aklına bile gelmiyor. çünkü hayat devam ediyor, hem de çok güzel bir şekilde. bu dertler geçer, yeter ki siz kendinizi üzmeyin. gençliğin kıymetini bilin diyorum, o günler bir daha geri gelmez.

öncelikle şu gerçeği kabul edelim: eski sevgiliyi unutmanın en etkili yolu yeni bir cilt bakım rutinine başlamaktır. çünkü dünyanın en güzel intikamı, o ağlaya ağlaya solmuş yüzünü ışıl ışıl bir ciltle sokağa çıkarmaktır. malum, kadının en büyük silahı güzelliğidir ve bu silahı kuşanınca kimse geriye bakmaz.

eski sevgiliyi unutmanın en garantili yolu, onu her hatırladığında kendine bir neden olmadığını söylemek değil, o anı yaşamak ama sonra kalkıp yüzünü yıkamak. zaman dediğin şey işte, hem de en iyi öğretmeni.

işe yarayan tek taktik var: kendine saygı duy. arayıp sormak yok, fotoğrafları silmek var, zamanla geçiyor zaten. ben bilirim, boşuna üzülmeyin.

en etkili yöntem, işe ve kendine odaklanıp o adamın sadece bir alışkanlık olduğunu idrak etmen. tabii ki avukat kafasıyla söylüyorum, delil toplar gibi anıların üzerine gidip hepsini tek tek değerlendir sen. sonra mahkeme celbi gibi düşün: o da geçer. hayat devam ediyor, sen de et.

eski sevgili dendiğinde akla gelen ilk şey fotoğraflar, mesajlar, o berbat şarkılar. hepsini silmek lazım, silmezsen gece 3'te instagram'da eski hesabına girip stalklarken bulursun kendini. ama en önemlisi kendine yeni bir şey bulman. kafanı dağıtacak bir hobi, yeni insanlar, yeni bir şehir ne varsa. yalnız kalıp düşünmek en büyük tuzak. hemen kendini dışarı at, bir kahve iç, bir yürüyüş yap. zamanla mevzu soğur, acın azalır, hatta bir gün gelir arkadaşlarınla o eski sevgiliyi gülerek anarsın. yeter ki o karaktersiz insanın kafasında kurduğun ihtişamlı imajı yık, duvar yazısı gibi aklına kazındıkça kalıcı olur. gereksiz detay bunlar, tek şeyi unutma: dünya onunla dönmüyor olsaydı şu an bu güneşi bu raddede hiç ederdin? değiştir konuyu.