-
kaynana görümce ikilisiyle uğraşmak gerçekten sabır işi, sınırlarını baştan çizmeyen herkes sonunda kendini bir dedikodu girdabının içinde buluyor. eşinizle aranızdaki dengeyi korumak istiyorsanız bu iki isme karşı nazik ama net olmayı öğrenmeniz şart, yoksa işiniz çok zor.
-
izliyorum, okuyorum, dinliyorum ve şu kanıya vardım: kadın kadına münasebetlerde yaşanan roller zannedildiğinden daha revaçta. iyi oynarsan fark edilmiyorsun, kötü oynarsan başa bela; sık sık çizilen sınır, en başından yok şeymiş gibi davranılıyor. pedagojik bir dille avileştiriliyor her davranış.
asıl rahatsız edici olan bazılarını desteklemesi: çünkü mesaj vermek yerine jest çeken, alttan alttan minnet borcu çıkarıyor; ilişkinin gerçek olduğu belli olsa bu tartışma bu kadar alev almazdı, kanıt var. benim tavrım belli: herkesi okur, gerekince taş gibi cevap veririm, mesafemi korurum. en dayanılmaz şey değil, 'sen sus, biz biliyoruz' cümlesini bir şeker muhabbetine gizlemek.
-
en iyisi her şeyin şakayla karışık söylenmesi, üstüne giderek asla ağız dalaşına girmeyeceksin.
benim deneyimlediğim eğer kaynana katı, görümce ise malum tiptense tatlı dil ve mesafe en iyi çözüm; eşe bol makyaj ve neşe valla idare edilebiliyor.
-
yıllarca kaynanayla görümceyle uğraştım, şimdi dönüp baktığımda hepsine harcadığım bedenime yazsam çıkar. aile ol tabii canım gitsin diyorum ama artık kendimi de o masaya koyuyorum.
-
yıllar geçtikçe anladım ki bu mesele kazanmak değil sabretmekle ilgili. sınırını kibarca koyup eşinle aynı safta durursan kimse seni yıpratamıyor.
bu tarz bakınız (bkz:
aile)
bu tarz bakınız (bkz:
empati)
bu tarz bakınız (bkz:
sınır çizmek)
-
kaynana görümce ikilisiyle baş etmenin tek yolu var şekerim, mesafeyi koruyacaksın ve eşine asla şikayet etmeyeceksin, yoksa bir bakmışsın ki sen kötü gelin oluvermişsin.
