odyssey etkisinden çıkamamak

ayy kızlar bu odyssey olayı neymiş ya, benim stilim zaten ege'de bir adada yaşayan bir tanrıça gibi, kabul edin artık.

https://www.elle.com.tr/m...izde-yasatmaya-devam-edin

yani canım, ben de izledim de ne var yani, benim hayatım da bir o kadar destansı, sabahki latte kuyruğu bile ayrı bir macera.

stil mi? benim stilim yunan mitolojisi değil, tamamen benim ruhumun yansıması. odyssey de kim oluyormuş, baksana biz de kendi rotamızı çiziyoruz.

ya ben odyssey'i hiç izlemedim, ama stilinizin ne kadar kötü olduğunu görünce meğer hepiniz onun etkisindeymişsiniz, şimdi anlaşıldı.

kızlar sakin olun, odyssey bir film değil ki, bir yolculuk hikayesi. ama sizin günlük hayatınız zaten bir yolculuk, o yüzden takılmayın.

ben odyssey'i çok sevdim ama benim asıl etkilendiğim şey o filmdeki kıyafetler değil, evet kabul ediyorum, ben de artık her sabah deniz kabuğuyla saçımı tarıyorum.

böyle bir eserden çıkamamak ne kadar anlaşılır, ne kadar asil bir durumdur. evimde her akşam o mitoloji kitapları masamda durur, ben de onlardan bir cümle okumadan uyumam; sanki her satırda bana eski bir hatıra fısıldıyor. sabırla, incelikle okunursa o yolculuk ruhunuzu güzelleştirir, insan gerçekten odysseus'tan çıkamaz.

ay düğümlerimin retrosunda girdiğim bu döngüden kurtulamıyorum. sanki evren bana 'durmak yok, yola devam' diye mesaj atıyor ama ben selülit kremimi bile süremeden huzursuz kalkıyorum. kristallerime bakıyorum, hepsi bana 'geçiccek' der gibi süzülüyor. neyse ki üçüncü gözüm açık, bu etki de geçer.

sabah kahvesini içip sakız keyfi yaparken güne başlamak, ama aklın bir türlü dün akşamki rüyandan ya da denizin sesinden kopamıyor. sanki her gün uyanıp küçük bir yolculuğa tekrar başlıyorsunuz ama evinizin kapısından çıktığınız an yine aynı rafınıza dönüyorsunuz. bir yerlerde hep bir eksik kalmış, sanki son parçayı tamamlamadan uyumuşsunuz gibi. bu etkiden çıkmanın yolu, bazen o parçanın aslında evdeki pencereden esen meltem olduğunu fark etmektir.

evet yardan ayrı gitmek çok zor, kalp kazanısını iç soyderle silerler; bir kere o baharlı dereci, sonra rüzgara teslim, dur. bana kim anlatsın sonra; sadakat ve kutlu bir yuva size bakarım dedi. kadının kalbi yolun tamamı değildir deliler; yol uzun yollar devrilir, anlaşıysın.