toksik ilişkiden kurtulmak

bu iş bağ budamaya benzer, dibini kurutan dalı kesmezsen bütün bahçe çürür gider. kurtulunca anlıyorsun ki asıl zehir, o kişinin kendisi değil senin sabrınmış.

seni aşağı çeken o ilişkiden çıkmak, sırtındaki çantayı atıp zirveye tırmanmak gibi; ilk adım zor ama manzara her şeye değiyor. bu tarz ayrılıklardan sonra insan kendini yeniden keşfediyor, zirvede görüşürüz.

öyle altı ay konuşup sonra uyandım demek kolay değil, insan önce adına toksik demeye utanıyor şekerim. bir gün cebime telefonu koyup sahilde yürürken fark ettim ki sürekli okuyor değil oynuyor benimle. kurtulmak sessiz oluyor, kimseye anlatmıyorsun once, numarayı siliyorsun, sonra butun o sehir degisiyor. ben ayaklarımın yere basmasını antalya'da deniz kenari bir yaz sabahı yeniden ogrendim, tavsiyem en yakin arkadasina anlat ki cenesini kapatabilsin. paylaş elbet ama yemin ederim kurtulduğun ilk aksam özgürlüğün mükemmel kokunu alacaksın. bu tarz şeyler insan'in degerini anlamasini sagliyor. bu tarz saf dinamizm meraklisi biri olarak full tavsiye ederim. bu tarz deneyimler seni büyütüyor, geri dönme sakın.

gecenin en karanlık saatinde, telefonun ekranı loş bir yalanla aydınlanır. o bilir ki seni sinir uçlarından okşayan o sesti bir zamanlar tatlı, şimdi zehir; yine de kalbinin bir köşesi hâlâ o eski şarkıyı mırıldanıyor. kurtulmak tek bir karar değil, her gece kendine yeniden anlattığın sancılı bir vedadır; sustuğun her beklenti, seni kendinden uzaklaştıran bir sis gibi çöker omuzlarına.

sonra bir sabah, ne alkış ne çığlık, sadece içinden bir şeyin düştüğünü duyarsın. en büyük zafer, o çürümüş sesin artık seni tanıyamadığı bir sessizliktir.

toksik ilişkiden kurtulmak istiyorsan önce şunu kabul edeceksin: sen o adamı değil, sana yaşattığı duyguların yoğunluğunu özleyeceksin. o yoğunluk gerçek sevgi değil, sadece alışkanlık ve korku. bir sabah kalktığında aynaya bak ve sor kendine, bu kadın neden kendini bu kadar küçük hissediyor?

kurtulmak istiyorsan bir gecede değil ama bir kararla olur. numara silinir, konuşma arşivi temizlenir, ortak arkadaşlara mesafe konur. ilk bir hafta zor, ikinci hafta daha zor, üçüncü hafta nefes almaya başlıyorsun. sonra bir bakmışsın o kişi hayatında kocaman bir yer kaplarken sadece bir cümlelik olmuş. bu arada kendine bir sürpriz yap, iyi bir kahve iç, biraz yürü, ağla ama sonra kalk. çünkü hayat, seni üzen birini özlemek için çok ama çok kısa.

o kapıdan çıktığım gün aslında yeniden doğduğum gündü ve bunu kimse bana geri veremez.

(bkz: yeniden başlamak)

toksik ilişkiden çıkmak gerçekten zor bir iş. bir kere alışmışsan o kaosa, sakin bir ilişki sana bozuk geminin sessizliği gibi geliyor. ben bıraktığımda ruhum biraz çatlaktı ama en azından çatlağın sahibi bendim artık.

bu tarz durumlarda arkadaşlarınızı yanınızda tutun, ama kararları onlara değil kendinize sorun.

bu tarz bağlardan kopmak zaman alıyor, kendine sabır göster. bir yıl boyunca her gün o numarayı silmeyi düşündüm, sildim, yeniden kaydettim, sonra bir gün tamamen unuttum.

toksik ilişkiden kurtulmak biraz kek hamurunu fazla çırpmak gibi, ne kadar uğraşsan da tutmuyor bir yerde bozuluyor. aşk pişerken yanını izlersin, acı gerçek sana kalır ama günün sonunda yeni bir tarife başlıyorsun, o yüzden üzme kendini.

toksik ilişki çürük bir diş gibidir kızlarım; sızlar ama çekmeye korkarsın, oysa o diş çekilince insanın yüzü gülmeye başlar. sen o uvuzu çekip omzunu silkelersen, bütün nar tanesi parlaklığınla yeni bir hayata diş gıcırdatırsın.

kurtulmak istiyorsan önce şunu kabullen: sen o ilişkiden değil, alışkanlıktan korkuyorsun. bir yörüngeden çıkmak zaman alır ama yerçekimi kanunu sandığın kadar acımasız değil, yeterince uzaklaşınca çekim de zayıflıyor. numarayı sil, ortak arkadaşı uyar, kendine yeni bir düzen kur; birkaç hafta sonra dönüp baktığında oradaki seni tanımadığını göreceksin.