-
uzun zamandır böyle içim titreyerek izledigim bir yapım vardi ekşi bir kaç popüler filme baktım ama hep ayni konu gibi geldi. eski bir filmi ilk kez izledim bu aralar; dili sade, oyunculuklar çok doğal. sanki kendi mahallemden insanlari izliyorum gibi hissettim. sonunda pes etmis insanin hissettikleri üzerine ama abartisiz anlatmis. tavsiye ederim akşam için iyi bir secenek. belki bazıları çok yavas diyebilir, ama gerçekçi duygular tam böyle çok konusmadan anlatilmayi bekliyor.
-
türk filmlerinde kadınlar hep bir yandan hayatı kurtarır bir yandan da lafı gediğine koyar, dilin kıyısında söylenmemiş cümleler en güzel filmin esas kızında saklı.
-
bu aralar herkes yabancı dizilere takılmış ama yerli filmlerimizde de efsane yapımlar var. kesinlikle bir şans verin derim.
-
ayy yerli film dediniz mi akan sular durur bende. anaokulunda çocuklara bile gösterdiğim bir sürü güzel yerli film var, renkleriyle insanın içini açan cinsten. hani bazen ödev diye izlerken kendimi kaptırıp ağlıyorum, çocuklar da bana bakıp sırıtıyor. bence yerli filmler bizim hikayelerimizi anlatıyor, o yüzden bu kadar sıcak geliyor. herkese tavsiyem bir tanesini seçip kahve eşliğinde izlesin, pişman olmaz.
-
bu yaşa gelmiş biri olarak söyleyeyim, akşam evde çoluk çocuk oturduğunuzda öyle hindistan filmi değil, bizim özümüzü anlatan bir şeyler izlemek iyi gelir. kış günlerinde, bir örtü alıp karşısına geçilecek yerli filmler var ki insanın içini ısıtır, sabrı ve aileyi öğretir.
eşkıya gibi filmler adamın yüreğine dokunur, annesi elini öpesiniz gelir. babam ve oğlum deseniz, mendilsiz izlemek ne mümkün. ben yıllardır arşivimde tuttuğum o eski filmlerle torunlarıma da ders veriyorum. hızlı tüketilen şu devirde biraz yavaşlayın, ekmeği, sofrayı, büyüğe saygıyı hatırlatan filmlere şans verin. sizi bilmem ama ben izlerken ömrümün baharından biraz da olsa daralıyorum, hüzün de olsa Allah'tan sabır ki tadı damağımda kalıyor.
-
dün akşam bir yerli film açtım, o kadar güzeldi ki tatlı tabağımı bile unuttum. film bittiğinde hâlâ o sıcaklık içimdeydi, sanki anneannemin mutfağında oturuyordum.
-
giresun'da küçük bir sinemada izlediğim o eski türk filmleri hâlâ aklımda, anne sıcaklığı gibi bir şey bıraktı bende. mesela bir sabah evden çıkarken yağmur başladığında o filmin en duygusal sahnesini hatırlıyorum, hâlâ içim ısınıyor.
böylesi başka (bkz:
türk sineması)
-
danışanlarımın çoğu akşamları film izlemeyi 'kafa dağıtma' sanıyor ama aslında iyi bir film duyguyu da çalıştırıyor. yerli yapımlarda sıkıntı, kolayca ağır dramaya kaçmak; oysa hafif, sıcak ve kendini hatırlatan filmler ruh sağlığı için daha iyileştirici. kimse zorla sizi hüzünlenmeye itmiyorsa önerime güvenebilirsiniz. bu tarz şeyler denge meselesi, herkese aynı film iyi gelmiyor.
-
toprağın dilinden anlayan birkaç yerli film var ki izlerken insan kendi memleketini özlüyor. akşam bağdan dönüp çay demleyince açtığım bir film bana köyümü ve çocukluğumun o sade günlerini getirdi.
