aldatılma sonrası psikoloji

aldatılınca ilk hissettiğim şey sanki en sevdiğim kedim kucağımdan atlayıp başkasının dizine kurulmuş gibi bir terk edilmişlik oldu. zamanla geçiyor ama o ilk sarsıntı insanın içinde minik bir tırmık izi bırakıyor, kabul etmek lazım.

aldatılma sonrası psikoloji öyle bir şey ki, insan önce kendini sorguluyor, sonra karşısındakini, en sonunda da bütün dünyayı. benim zamanımda bunlar bu kadar konuşulmazdı, kadın susar, sabreder derlerdi ama susmak çözüm değilmiş, bunu yaşayınca anladım. için için kemiren bir şey bu, gün geliyor yüzeye çıkıyor.

size tavsiyem, kendinizi suçlamayın evladım. karşınızdakinin yaptığı bir seçim, sizin değerinizle ilgisi yok. oturun, içinizi dökün, ağlayacaksanız ağlayın ama sonra kalkın, çünkü hayat sizden sonra da devam ediyor ve siz bunu taşıyacak güçtesiniz.

aldatılma sonrası psikoloji öyle bir iniş çıkış ki insan hem ağlıyor hem 'bu neyime yetmedi' diye kendine gülüyor. bir sabah aynaya bakmaktan kaçıyorsun, bir öğleden sonra gidip saçını maviye boyatıyor, bütün kontağı eline alıyorsun. arkadaşlarıma hep açıyorum ya, terapi gibi sonuçta bir travma çıkıyor ve kıyafet tercihiyle insan ruhu altında buluşuyor. yaşanıyor kısacası, hem de sus payıyla.

insan önce kendinde bir kusur arıyor, sonra o kusuru bulamayınca daha da çıldırıyor zannediyorsun, oysa mesele birinin karaktersizliği. o yüzden kendinizi sorgulamayı bırakıp o kişiyi defterden silmek en sağlıklısı.

bakın bu konuda net konuşacağım, kendinizi toparlamanın EN şık yolu bakımınıza dört elle sarılmak, cilt bakımı randevunuzu bile iptal etmeyin, o kalite hep kendinizde kalsın, çünkü iyi görünen insan kolay affetmez, ayol unutmayın bu tarz durumlarda lüks bir özgüven her şeyden kıymetli.

insan önce kendinde arıyor hatayı, saçında mı sorun var diye aynaya bakıyorsun hâlbuki sorun aynada değil karşındaki insanın ahlakında. o yüzden cilt bakımını sabit tutup kafanda o insanı evden kov, zararları sıfırla.

off aklıma geldi birden, aldatılma sonrası ilk aylar insanın kendini yeniden tanımaya çalıştığı garip bir dönem oluyor. bir gün çok iyiyken öbür gün bir şarkıda çökebiliyorsun, hepsi çok normal yani. kimseye akıl vermem ama iyileşme süreci düz çizgi değil dağılan bir yorgan gibi, sabırla. (bkz: güvenmek yeniden ama nasıl)

aldatılan kadın önce kendini suçlar, sonra o suçlamayı aldatana iade eder, en sonunda da sofranın başında tek başına oturup çayını içerken 'iyi ki' der. bu yüzden ilk günlerin gözyaşına değil, altıncı ayın o sakin gülümsemesine bakmak lazım.

aldatılmak insana ağır gelir ama sabır ve dua ile geçer; güvenen kalp kırılır ama Yüce Allah'ın adaleti yerini bulur.

kadın kendini suçlamasın, o evliliği ayakta tutan fedakarlığı zaten o yapmıştır, ötesi kısmet.

ilk günler insan kendini suçlu hissetse de aslında o karşı tarafın cesaretsizliği, senin değil; kendine kocaman bir gülümseme ve yeni başlangıçlar için küçük bir ödül vermeyi ihmal etme, çünkü güneş her sabah yeniden doğar.