göz altı morlukları için krem

bir dönem bende de vardı bu dert, sabah aynada kendime bakınca yorgunluğumu görmek istemiyordum artık. düzenli kullanınca az da olsa fark ediyor ama en büyük krem uyku ve bol su, bunu da bir büyüğünüz olarak söylemeden geçemeyeceğim.

(bkz: göz altı bakımı)

sabahın dördünde aynaya baktığınızda o morluklar aslında uykusuzluğunuzun faturası, krem falan değil. azıcık uyuyun da cildiniz isyan etmesin.

yıllarca uçaklarda, hostellerde, bilmediğim sokaklarda uyandım; o morluklar bana nereden geldiğimi hatırlatıyor. ama yine de kedim kadar özgür görünmek için bir tüp krem almıyor değilim, kuralları ben koyarım.

ben bu yola o koyu halkalar yüzünden düştüm, kadınlar kulübü sağolsun herkes bir marka öneriyor da sanki biraz da uykuyla alakalı olduğunu hepimiz biliyoruz. yoksa sabaha kadar dizi izleyip aynada hayalet gören biz miyiz.

göz altı morlukları için kreme dünyanın parasını dökmeyin, önce uykuyu ve suyu düzeltin de ondan sonra konuşalım. ben kıvırcık saçlarımla barıştığım gün anladım ki hiçbir krem sizin yerinize dinlenmiyor.

sabah aynada o çukurları görünce insan bir an ne yapacağını şaşırıyor, iki çocukla uykusuz gecelerin faturası resmen yüzüne yazılmış gibi. denemediğim krem kalmadı diyebilirim ama işin sırrı morluğu kapatmakta değil, biraz uyku ve bol suda saklı, gerisi kozmetik kandırmaca.

sabahları aynada kendimi gördüğümde 'dün gece yine pavyondan mı çıktım' tribine girmeme sebep olan morluklara karşı sürülen kozmetik. bir arkadaşım önerdi, 'kesin iyi geliyor, sabah aynada başka bir kadın var' dedi. cidden hafif bir aydınlanma oldu, şimdi valize koymadan tatile çıkmıyorum. ayol gençliğim boyunca bunu neden bilmiyordum hiç anlamadım, salonlar dolandırmış beni resmen.

sabahları aynada karşılaştığım o mor gölgeler artık beni korkutmuyor, çünkü krem denen şey kapatıcıdan bile tatlı bir yalanmış.

düzenli kullanınca gerçekten fark ediyor, ama uyumadan hiçbir krem mucize yaratmıyor, onu da söyleyeyim.

sabahları aynada o mor gölgeleri görünce insanın içi bir tuhaf oluyor, sanki gece hiç uyumamışım gibi. bir de krem sürünce geçecek sanıyoruz ama meğer asıl mesele uyku ve su, krem sadece küçük bir teselli.

sabahları göz altlarım gökyüzünün en karanlık haline döndüğünde kremden çok uykuyu arıyorum ama bazen minik bir tüp bile insanı bir nebze kendine getiriyor. (bkz: derin bir nefes)