gözenek sıkılaştırıcı tonik

tonikler desem her biri başka masal anlatıyor, ama sabahları limonlu su içmek gibi, ferahlık veriyorlar, gözenek aralığından ziyade iç huzuruma iyi geliyor. en garantisi buz küpü ve bir damla lavanta yağı, bunu macera olarak kabul edin.

kırkından sonra kremler yüzümüze yetmiyor canım, bari şu gözenekleri kapatalım derken paramız cebimizden uçup gidiyor. kocam 'ne gerek var' dese de yine aldım. sanki sihirli değnekmiş gibi kullanıyoruz ama günün sonunda gözenekler yine davul gibi açık.

(bkz: cilt bakımı hayali)

bunu sürmekten gerçekten bir şey değişecek sandım ama meğer rutin lazımmış, yoksa boşmuş.

gözenek sıkılaştırıcı tonik dediğiniz şey, cildinize dil bilgisi kuralı gibi gelir; yüzeyde bir düzen vaat eder ama asıl derin yapıyı değiştirmez. piyasadaki çoğu ürünün alkol oranıyla cildi kurutup geçici olarak küçültmesi, editörün yazıyı sadece kelimeleri kısarak düzeltmeye çalışması gibi bir şey. içinde salisilik asit veya kil olanları tercih etmek daha mantıklı, ama unutmamak gerek, en iyi tonik bile bir cümledeki boşlukları kapatamaz.

nikelajlı gözenekler için yeşil çay bazlı toniklerden şaşma derim, bir de cildin kabul ederse elma sirkesini dene ama sakın saf kullanma, yüzün yanar da sonra beni bulamazsın. bu tarz nişasta maskesi gibi ev yapımı tonik denemeleri de var.