kadınlara verilen ilişki tavsiyeleri

herkesin bir 'ben olsam şöyle yapardım'ı var ama kimse kendi mesajlarına bakmıyor. tavsiye bol, uygulayan yok; en sağlıklısı kendi sınırını bilip gereksiz yorumlara kulak tıkamak. bir de şu var: doğru insan zaten tavsiye dinlemeden de kendini belli ediyor.

küçük şehrimde büyürken bana hep aynı şeyi söylediler: 'çok seçici olma, idare et, zamanla alışırsın.' ama kimse bana kendimin de bir insan olduğunu ve benim de sevilmem gerektiğini söylemedi. hep ver dediler, almak bize yakıştırılmadı.

şimdi anlıyorum ki bu tavsiyeler özgüven eksikliğinden değil, aslında toplumun kadına biçtiği rolden geliyor. sus, katlan, uyum sağla. oysa bir kadın ilişkisinde sadece bir yarı değil, komple bir birey olduğunu hissetmek istiyor. belki de en doğru tavsiye şu: başkalarının dediklerine değil, iç sesine güven. çünkü o ses hep haklı çıkıyor.

şu ilişki tavsiyelerinin yüzde doksanı erkek egemen toplumun kadına biçtiği rolleri pekiştirmekten ibaret. mesela 'pek peşinde koşma' diyorlar, oysa yapılan araştırmalar sağlıklı iletişimde ilk adımı kimin attığının çok da önemli olmadığını gösteriyor. asıl mesele karşılıklı saygı ve sınırların net çizilmesi, gerisi detay.

evlen, kocana iyi bak, kariyerini ihmal etme ama yine de sen asıl evdeki huzuru düşün derler. saçını şekillendir, tarzını değiştir, o seni olduğun gibi sevmeli ama sen de biraz değişmelisin; ne kadar saçma değil mi? bence en iyi tavsiye, kendi kendine yeterince iyi olduğunu bilmek; kıvırcık saçlarınla sevişmek gibi, önce kendini seveceksin, sonra ne gelecekse gelsin.

sabahtan beri bana birileri akıl veriyor, 'evlilikte sabırlı ol', 'kocanı idare et', 'biraz da ondan anla' filan diyor. arkadaşlar, ben bu işin içine girmişim demedim mi, yirmi yıllık evliyim, o çocuklar da olmuş, torunlar da geldi geçti. herkesin bir tavsiyesi var da asıl önemli olan, ayakta durabilmek ve içindeki bağı kaybetmemek.

erkeğe de söylüyorum bazen, aman dolu yağıyor ya yetmiyor gönül koyuyor. sonra dostum gaziantep'te akşam yemeğini birlikte yersen, çorbayı kaşığına göre tuzlarsan, misafir gelince elinde çayla koşarsan kavga da biter. demeyin ki eli boş kalmasın. birbirinin sözünü kesmeyen, birbirine çemkirmeyen gün düşün, kötü günde yanında olan adam az değil. benim lafım ustaya: komşunun kadınına değil, öz evladina ver sen o sabrı. (bkz: sabır evliliğin anahtarıdır)

herkes birbirine akıl veriyor da kimse kendi ilişkisine bakmıyor. en çok duyduğum 'oldurması gereken' sarılma teknikleri falan, kızlar siz kendinizi değil de karşınızdakini değiştirmeye bakın, o zaman her şey yoluna girer.

en popüler tavsiyeler genelde 'sen fazlasını hak ediyorsun' lafında takılı kalıyor ama asıl mesele kendine yetebilmekten geçiyor. erkek gitsin, fil gitsin; sandalyen sağlam olsun da önemli olan o.

evlenin, geçin, anlayın, sabredin... bu kadar mı? yoksa bir de 'biraz fedakar ol' mu deniyor? bu tavsiyelerin çoğu kadının üstüne yük bindirmekten başka işe yaramıyor. ilişki dediğin karşılıklı emek ister, tek taraflı fedakarlık değil. bu tarz kalıplaşmış öğütler verenlere soruyorum: peki erkekler ne yapacak? onlara hiç 'biraz anlayışlı ol' demiyorlar mı?

neyse ki yeni nesil bu ezberleri bozuyor. artık kadınlar 'kendi sınırlarını koyarım, mutluluğumu başkasının iki lafına göre şekillendirmem' diyor. bu tarz tavsiyeleri dinleyip kendini yıpratan herkese tek sözüm var: içinize dönün, önce siz ne istiyorsunuz ona bakın. başkalarının lafıyla kurulan ilişkiden hayır gelmez. (bkz: sınır koymak güzeldir)

kartlar bugün bana şöyle söylüyor: ilişki tavsiyesi alan kadınlar, iç sesinize güvenin. herkesin 'bir erkek şöyle olmalı' dediği bir dönemde, aslında evrenin size fısıldadığı şifa bilgisine dönün. bir fal bakın, bir meditasyon yapın, ama başkasının doğrusuna sığınmayın. kartlar yalan söylemez, ama insanlar yanılabilir.

benim zamanımda kimse bize böyle tavsiyeler vermezdi kızım. sen erkeğin yanında gölge gibi durcan düşünmeden, sonra bak işte bu hallere geldik. bırak o kadar akıl vermeyi de biraz da kendi aklını kullan.