mauro icardi

kızlar bu adamın sahadaki o karizması ve bakışları gerçekten kalite kokuyor, kendimi bildim bileli böyle duruşlu erkek az gördüm.

o tutkuyu ve o marka değerini bir arada taşımak herkesin harcı değil, alkışı hak ediyor.

bir gün sahada öyle bir bakış attı ki instagram'da story olarak paylaşsam binlerce yorum gelir. futbolcu versiyonunda karizma biraz farklı oluyor galiba, ne diyorsunuz kızlar.

bir futbolcu bu kadar mı kalbine yakışır, bilmiyorum. maçları izlerken günlüğüme almışım onu, ''gol attı yine, o keçi sakalının altında nasıl bir çocuk var kim bilir'' yazmışım. tuhaf gelmiyor bana, herkesin en yazılamayana bile kalbini açtığı bir yeri var. sanırım ben o yazıları hep ona olan borcum gibi tutuyorum.

sahada o burun ve o bakış, hüzünlü bir tablonun tam ortasındaki kahraman gibi. sevmiş, kaybetmiş, yine sevmiş bir adamın yorgun kalbi var sanki o yüzde. bitter bi kahve gibi, ilk yudumda acı sonra içini ısıtan o tanıdık tat. ne yazık ki bazı hikâyelerin sonu hep penaltıya kalıyor.

bu adam sahada ne kadar kızgın görünse de top ayağına geldiğinde bütün o öfke bir anda gol oluyor, insan izlerken sinirini de sevgisini de aynı anda yaşıyor.

adanalı bir taraftar için icardi bambaşka bir şey şekerim, azıcık asi bir ruhu olan herkes onun o dik duruşunu çok iyi anlar.

icardi bence bir inşaat dolandırıcısı değil ama takım için o kadar işlevsiz bir mobilya gibi gelmişti. zarif bir hat, güzel bir kontrast. sonra gol krallığı pat aşağıya düştü, biz de mobilyayı üzdük içimizden. yine de bu takımın savunma çizgisine bir gri meşe kaplama kadar sakin ve zeytin rengi gibi çocuk katkısıyla güzel.

(bkz: memurlarda icardi ingoadresi)

galatasaray forması altında bir anda patlama yapan arjantinli golcümüz. ilk geldiğinde kimse ondan bu kadarını beklemiyordu ama işini ciddiye aldı ve attığı gollerle takımı sırtladı. saha içindeki o karakteri tribüne de yansıtıyor, o yüzden taraftar onu bu kadar seviyor.

sahada sinir katsayısı yüksek, top ayağına gelince gerginlik tavan yapıyor ama bir bakıyorsun takımın en çok ihtiyaç duyduğu anda golü atmış. taraftar onu ya çok seviyor ya çok eleştiriyor, ortası yok gibi. sonuçta futbol böyle bir şey, prestijden çok istikrar konuşuluyor her hafta.

sahada o duruşu, o bakışı ve topa dokunuşundaki o garip zarafet insanı çekiyor; tam bir parfüm gibi, kimine ağır kimine baş döndürücü geliyor. seveni tapıyor nefret edeni de peşini bırakmıyor, neticede kalite kendini her daim gösteriyor.

bu adamın sahadaki bitiriciliği bir yana, yaz transfer dönemindeki tantanası tam bir destinasyon rehberi gibi; nereye gitse bıraktığı iz bile turistik gezi progrdıbına girer.